أحمد السباعي (مترجم: رسول جعفريان)

738

تاريخ مكة (از آغاز تا پايان دولت شرفاى مكه "1344 ق")

زشت مىشمارد ، حتى اگر مسلمان نباشد . « فالرجّال ترك مزايا الأنصار » « 1 » اين چيزى است كه به اين بيت كريم منسوب گشته است . آنان حقوق اين بقعهء مباركه را اهمال كردند و طريقهء سلف صالح را كه شرف اين بقعه و شرف مسلمانان به خصوص ، و شرف عرب به طور عموم بود به فراموشى سپردند . ترديدى نيست كه تَرك آنچه پيامبر و خلفا و اصحاب بر آن بودند - يعنى همان اسلام و به خصوص اگر از اهل بيت شريف باشد - و طمع در چيزى جز آن ، از زخارفى كه به طور خاص براى اسلام و براى عرب به طور عام مضر است ، خيرى در آن نيست . اين فرد ( شريف حسين ) از زمانى كه داخل حجاز شد ، تمام تلاشش ضربه زدن به نجد و نجدىها بود و از زمانى كه حكومت را در اختيار گرفت به اين امر تظاهر كرده ، زمام امور را در دست گرفت و او تا آنجا پيش رفته كه قاطبهء مردم نجد را از انجام فريضهء حج كه يكى از اركان خمسه است ، باز داشته است ، اين علاوه بر ظلم‌ها و رفتارهاى سختگيرانهء او در مقابل حجاج بيت اللَّه الحرام است كه از مشارق ومغارب ارض به حج مىآيند . از مدت‌ها قبل ما دخالت در امور حجاز را به احترام بيت اللَّه و اميد رسيدن به امن و آرامش ترك كرديم ، اما مع الاسف بهره‌اى از آن شيوه نبرديم . در همين دورهء اخير در سفرش به اردن ، نيت‌هاى باطنى خود را در قبال ما آشكار كرده درخواست تجزيهء بلاد ما و ايجاد اختلاف ميان ما را كرد ، تا آن كه ما در رسيدن به اتحاد امت عرب ، از رسيدن به تفاهم با او مأيوس شديم . به خدا سوگند دشمنى او با ما جز اين نيست كه خداى مىفرمايد : وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ( سورهء بروج : آيهء 8 ) . اما به حمد اللَّه ، ما از آنچه گذشته است ، در صورتى كه شرف ما در امر دين و دنيايمان محفوظ باشد ، تأسف نمىخوريم . ما طمعى در دنياى حسين و پيروان او از پادشاهى و غيره نداريم ، هدف ما و آنچه بدان دعوت مىكنيم ، اين است كه كلمة اللَّه ، برترين باشد ، دين او ظاهر باشد ، و شرف عرب محفوظ باشد ؛ به همين جهت به خاطر غيرت اسلامى و حميّت عربى خود حاضر هستيم جان و مالمان را فدا كنيم تا دين خداوند اقامه و از حرم

--> ( 1 ) . مرد [ شريف حسين ! ] مزاياى انصار را ترك كرد !